Με ένα κλικ πάνω στην φωτογραφία θα δείτε πώς λειτουργούν τα ηχητικά σήματα που εκπέμπουν τα δελφίνια.

Τα δελφίνια και οι φάλαινες χρησιμοποιούν υπερήχους για να καταλαβαίνουν το περιβάλλον τους και την τροφή τους και εντοπίζουν αντικείμενα κάτω από το νερό. Για παράδειγμα, ένα δελφίνι καταφέρνει να "βλέπει" ένα μπαλάκι του γκολφ σε απόσταση εβδομήντα μέτρων.

Εμπνεόμενοι από τα δελφίνια, οι άνθρωποι κατασκεύασαν τα σόναρ (συντομογραφία του αγγλικού sound navigation and ranging). Αρχικά, χρησιμοποιήθηκαν για τον εντοπισμό εχθρικών υποβρυχίων στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Όμως, σε κάθε περίπτωση, αυτά τα εργαλεία είναι λιγότερο αποτελεσματικά από τα φυσικά σόναρ των δελφινιών.

Ένας ιδιαίτερος τύπος σόναρ είναι το "ηχοβολιστικό", το οποίο χρησιμοποιείται στα πλοία για να υπολογίζουν το βάθος της θάλασσας αλλά και από τους ψαράδες για τον εντοπισμό κοπαδιών από ψάρια.

Μια ματιά κάτω από το δέρμα.
Οι τεχνικές λήψης εικόνων με τη βοήθεια ηχητικών κυμάτων εφαρμόζονται και στο ανθρώπινο σώμα για τον έλεγχο της καλής λειτουργίας οργάνων, όπως η καρδιά, ο εγκέφαλος και η μήτρα. H βασική αρχή λειτουργίας τους είναι η εξής: Μια πηγή που εκπέμπει υπερήχους τοποθετείται στο δέρμα του εξεταζομένου, οι ώσεις διαδίδονται μέσα στο σώμα και ανακλώνται από τις ζώνες που έχουν διαφορετική πυκνότητα ή σκληρότητα. Τα οστά, για παράδειγμα, ανακλούν καλύτερα από άλλους ιστούς, ενώ το αίμα που κινείται μεταβάλλει αμυδρά τη συχνότητα του ανακλώμενου ηχητικού κύματος, φαινόμενο γνωστό ως "φαινόμενο Ντόπλερ". Το όργανο συλλαμβάνει αυτές τις διαφορές και με τη βοήθεια ενός υπολογιστή ανασυγκροτεί την εσωτερική ανατομία του σώματος.

πηγή : διαδίκτυο-ανώνυμο