Κύριο Μενού:
αλκυονίδες-ηραίο
O Βρετανός αρχαιολόγος, Humfry Peyne, ανακάλυψε τον αρχαιολογικό χώρο του Ηραίου το 1930-1933, στα βορειοδυτικά του Λουτρακίου.
Είναι από τους αρχαιότερους ναούς της Ήρας και ίσως είναι από τους αρχαιότερους ναούς με το μοναδικό μαντείο της θεάς στην Ελλάδα.
Ο χώρος αυτός μας φέρνει στον 9ο π.Χ. αιώνα, όταν η Κόρινθος ήταν κάτω από την πολιτικο-θρησκευτική ακτινοβολία του ΄Αργους.
Το 850 π.Χ. χτίζεται το ιερό της Ακραίας Ήρας όπου για έναν αιώνα μαζεύονταν χιλιάδες κόσμος ζητώντας την προστασία της. Τον 8ο π.Χ. αιώνα, όταν αρχίζει το εμπόριο της Κορίνθου να απλώνεται στο Ιόνιο και τη Δύση, χτίζεται ο δεύτερος ναός της Λιμενίας Ήρας, προστάτριας των ανθρώπων της θάλασσας και του εμπορίου, ενώ παράλληλα ιδρύεται και το μαντείο. Όλο το ιερό τότε απέκτησε ξεχωριστή λάμψη και σημασία.
Εκεί έφτασε τρομοκρατημένη η μυθική Μήδεια όπου έκρυψε τα παιδιά της.
Εγώ μέ τά δικά μου χέρια πού τά σκότωσαν, θ΄ανοίξω γιά τά αγαπημένα μου λίκνα στήν γη νά κοιμηθούν στόν ιερό τόπο της Ήρας της Ακραίας - γιά νά μήν τά βρει καί τά συλλήσει κανείς από τούς εχθρούς μου.
(Μήδεια Ευρυπίδη - μτφρ. Γιώργος Χειμωνάς, Εκδ. Κατανιώτη, Αθήνα, 1989, σ.80)
Η ακμή του Ηραίου κράτησε όσο και η ανεξαρτησία της Κορίνθου, δηλαδή μέχρι τον 3ο π.Χ. αιώνα. Στην περίοδο αυτή χτίστηκε η Αγορά, η Στοά, ο Βωμός και το Ιερό της Λιμενίας Ήρας και έγιναν έργα για ύδρευση. Στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα χτίζονται τα πρώτα τείχη. Το 146 π.Χ., με την καταστροφή της Κορίνθου από τους Ρωμαίους, όλα σβήνουν.
Σήμερα, υπάρχουν λίγα ερείπια από τα θεμέλια των σπιτιών και των ναών, ίχνη δρόμου που ένωνε τα ιερά με την πόλη και τη λίμνη, περίβολοι, κομμάτια από τις οχυρώσεις, πολλές δεξαμενές, σήραγγες και τάφροι που συγκέντρωναν τα νερά από τις πλαγιές του βουνού.